Broer versus zus

Het is ontzettend vervelend als ruziënde kinderen voor onrust zorgen binnen het gezin. Niet getreurd. Er is goed nieuws en nog beter nieuws.

Het goede nieuws is dat ruzie absoluut bij de leeftijd hoort en zelfs leerzaam en gezond is. Als ouder wil je graag ingrijpen terwijl je kinderen het meeste leren als ze de kans krijgen deze ruzie zelf op te lossen. Zo leren kinderen hun gevoelens onder woorden te brengen, voor zichzelf op te komen, rekening te houden met de gevoelens en wensen van anderen en het na afloop weer bij te leggen. Daarnaast experimenteren ze in een veilige omgeving ‘je eigen familie’ met de verschillende oplossingen die er zijn om een conflict op te lossen: vechten, vluchten, onderhandelen of negeren. Zo komen ze er achter wat voor hen het beste werkt!

Het nog betere nieuws is dat er aan het fenomeen ‘ruziënde broers en zussen’ als ouder absoluut iets te doen is.

De anti-ruzie campagne

  1. Ben je bewust van het vaste rollenpatronen bij ‘ruziënde broers en zussen’.
    Het oudste kind: is vaak bazig, dominant en verbaal agressief.
    Het jongere kind: reageert hierop vaak door middel van fysieke agressie.
    Het is voor jou als oude de uitdaging je bewust te zijn van dit patroon. Probeer je niet te laten verleiden om het altijd voor één van beide op te nemen, bijvoorbeeld voor de jongste omdat deze nog klein is. Of juist voor de oudste omdat de jongste altijd gaat slaan. Dit is een grote uitdaging voor jou als opvoeder. Want kinderen zijn slim en weten precies hoe zij jou moeten overtuigen om hun gelijk te krijgen. Het gevolg kan zijn dat het kind dat keer op keer op zijn kop krijgt, met een hoop extra boosheid naar het andere kind toe komt te zitten, waardoor de ruzies enkel toenemen.
     
  2. Ga op zoek naar de onderliggende oorzaak. 
    Waardoor ontstaat de ruzie? Is er een machtsstrijd? Is er sprake van jaloezie? Of zijn jouw kinderen heel temperamentvol? Proberen ze om aandacht te vragen? Op moment dat je inzicht hebt in de oorzaak, kan je kijken hoe je het gedrag om kan ombuigen.
     
  3. Je kinderen moeten weten dat ze beide op hun eigen manier aandeel hebben in de ruzie.
    Zij hebben een probleem met elkaar, jij staat er compleet buiten. Jij bent dan ook niet boos of partijdig, waarom zou je! Je kan hen vertellen:  Ik zie dat jullie een probleem hebben met elkaar, dat vind ik zonde want jullie kunnen het ook zo leuk hebben met elkaar. Daarom ga ik jullie helpen om het uit te praten.
     
  4. Probeer de komende tijd iedere ruzie hoe klein dan ook, tot op de bodem uit te zoeken.
    Tijdens de gesprekken wordt keer op keer duidelijk wat ieder zijn aandeel is. Hetgeen omgezet kan worden in een persoonlijk doel. Een handige manier om lastige situaties te bespreken is aan de hand van het: Stoplicht
    Stoplicht springt op rood: Stop, even nadenken: Wat is de lastige situatie. Je bent immers niet zomaar boos geworden. Wat is mijn aandeel? Daaruit voortvloeiend wat is mijn persoonlijk doel?: ‘Ik wil leren…’
    Stoplicht springt op oranje:  Bedenk met zijn drieën verschillende mogelijke oplossingen.
    Stoplicht spingt op groen: Bedenk aan de hand van voor- en nadelen welke oplossing voor je kind het beste werkt en go (uitproberen!).

    Ik zou hen beide een stoplicht uit laten werken in een schriftje.
    Mocht het nu zo zijn dat de oplossing niet werkt. Helemaal niet erg. Het is al super knap dat je het hebt uitgeprobeerd. We gaan terug naar oranje en kiezen een andere oplossing. Net zolang totdat we er een hebben gevonden die werkt.
     

  5. Op moment dat het jouw kids de volgende keer lukt om de oplossing in de praktijk te brengen, waardoor er misschien zelfs geen ruzie ontstaat, verdienen zij een heel dik compliment.
    Want hun doel is bereikt en dat is natuurlijk reuze knap! Als het je met je kinderen ook nog lukt om een aantal coole projecten te bedenken die ze leuk vinden om samen te doen (zoals een boomhut bouwen in de tuin, of werkjes om geld te verdienen, etc) dan is er binnen de kortste keren weer vrede in huis.
     
  6. Vergeet ondanks het geruzie van je kinderen, een positieve opvoedingsstijl te behouden.
    Dat samen met deze aanpak betekent dat je indirect werkt aan het sociaal inzicht en de sociale vaardigheden van je kinderen!