orthopedagoog Bibi van Dijk

Interview met orthopedagoog Bibi van Dijk

Voor haar Master liep ze stage bij Stichting De Ster en ging mee op Sterkamp. Op 28 februari studeerde ze af als orthopedagoog aan de Universiteit van Amsterdam. Een maand daarvoor werd ze al aangenomen bij De Ster. Wie is Bibi van Dijk? En wat komt zij De Ster brengen?

Ging je vroeger ook op kamp?
“Ik ging op pony kamp! Haha. Ik zou eigenlijk nog veel vaker moeten gaan paardrijden. Tegenwoordig doe ik veel hardlopen en slenter ik graag door de straten van Rotterdam, waar ik woon”.

Waarom ben je begonnen aan de studie pedagogiek?
“Ik vind kinderen altijd al interessant en leuk. Dat wist ik al vroeger al. Kinderen zijn nog zo echt en zo puur. Volwassenen denken over het algemeen veel meer na voordat ze iets zeggen. Kinderen zijn impulsiever. Daar kunnen hele mooie dingen uitkomen waar ik energie van krijg. Ik word er heel vrolijk van. Ze zijn nog zo vrij, zonder zorgen en onbevangen. Daar word ik gelukkig van.
Mijn specialisatie was forensische orthopedagogiek. Bij Stichting De Ster heb ik mijn eindstage gelopen en toen heb ik gekeken naar in welke mate Sterkamp effectief is. Dus in hoeverre verminderen gedragsproblemen en nemen sociale vaardigheden toe na deelname aan Sterkamp. En ik heb ook gekeken of de relatie met de mentor daarop van invloed is. Dus als de kinderen een goede relatie hebben met de mentor, is een kamp dan ook effectiever? Het resultaat was interessant. Een jaar na Sterkamp zijn de gevolgen van het kamp voor de kinderen nog steeds merkbaar. Maar op de relatie met de mentor zijn er geen effecten gevonden. Dus ook al heb je een goede of minder goede band met je mentor op kamp, dat maakt niet uit voor de effectiviteit van het kamp. Van een slechte band met de mentoren is overigens nooit sprake. Maar er zitten natuurlijkerwijs wel verschillen in de klik die je met een kind hebt en vice versa.”

Met vlag en wimpel afgestudeerd. En toen dacht je ‘ik ga er maar gelijk aan het werk’?
“Ja, voor mijn gevoel wilde ik bij De Ster blijven horen. Voor mijn stage ben ik natuurlijk een paar keer mee geweest op Sterkamp. Je leeft daar in zo’n kampbubbel. Dat had ik van tevoren niet eens zo verwacht. Dat je met elkaar, met het team, op een hele positieve en speelse wijze kinderen  stappen laat maken. En dat de serieuzere aangelegenheden op kamp worden omlijst met een heleboel plezier, gekkigheid en lol.”

Als orthopedagoog ga je normaal gesproken wat langere relaties aan met je ‘patiënten’. Bij De Ster is dat maar een week. Hoe zie jij dat?
“Het ís maar een week. Maar omdat je in die week zo intensief met elkaar bezig bent, voelt het als veel langer. De dag zit zo vol met allerlei leuke activiteiten die elkaar mooi afwisselen, waardoor je zoveel meemaakt. Binnen een hele korte tijd leer je elkaar heel goed kennen. Je gaat ook echt om de kinderen geven; en je ziet ze stappen maken gedurende de week. Na die week moet je weer uit elkaar en dat is inderdaad wel gek en een beetje verdrietig. Je zou heel graag willen weten hoe dat straks thuis gaat met de kinderen; daar zou je stiekem wel een inkijkje in willen hebben. Maar je bereidt ze er juist op voor dat ze op eigen benen moeten staan en het zelf moeten kunnen doen. Dus dan geeft het alsnog een heel fijn gevoel dat je ze ziet weggaan van kamp, met zoveel nieuwe tools in hun rugzak erbij.”

Wat kom jij De Ster brengen?
“Ik denk dat ik goed kan aansluiten op het niveau van kind zijn: mezelf durf te zijn en lekker gek kan doen. Het is een kracht van De Ster dat mensen lekker zichzelf mogen zijn. Ik ben altijd iemand geweest die veel van theater houd en van toneelspelen. Ik merkte toen ik in contact kwam met De Ster dat ik me hier echt thuis voel. Je bouwt bijvoorbeeld met de begeleiders onderling in een week ook een hele goede band op. Je leert elkaar zo goed kennen. Je deelt zoveel emoties met elkaar in die ene week. Blijdschap, onzekerheid over of je het wel goed doet, spanning, waardoor je zo dicht bij elkaar komt. Er vinden op kamp zoveel diepgaande gesprekken plaats over jezelf, over de wereld. In het echte leven is het lastiger om tot die kern te komen."

Als je moest kiezen tussen alle soorten kampen van De Ster, welke wordt het dan?
“Ik ben twee keer met Sterkamp meegeweest en één keer met Sterk ID. Ja, mijn hart ligt dus nog bij Sterkamp, maar ik ben ook heel benieuwd naar de andere kampen. Ze komen vast allemaal nog aan bod. Zin in!”.

Tekst- Chulah Berkowitz