Mama's schelden nooit

‘Het is zó saai mam, Vreedzame school-les*.. alleen maar praten, praten, praten… ‘ verzucht Ming. Normaal gesproken vindt ze praten, praten, praten helemaal niet zo saai, denk ik bij mezelf. Over het algemeen stopt ze pas als wij haar verzoeken om alsjeblieft even 5 minuten haar mond te houden.

‘Scheld jij wel eens mama?’ Vraagt ze me die middag, na afloop van de Vreedzame school- les. ‘Nee Ming, mama’s schelden nooit’ lieg ik. Haar denkfrons verschijnt. Snel een ander onderwerp. ‘Hoe was het op school ?’ ‘Nou we hadden dus vreedzame school-les’ begint Ming. ‘En het ging over schelden’. ‘Schelden komt als je emoties hebt. Ik heb toch ook wel eens emoties, mam?’ Nou en of jij wel eens emoties hebt, denk ik bij mezelf, mag het een onsje minder zijn..

In gedachten ga ik terug naar een zonnige dag in het zuiden van Frankrijk. We lopen na een heerlijke dag aan een bergmeer terug naar de auto. Ming is nét 4. Zonder aanwijsbare reden bedenkt ze dat wij, mijn man, Ravi en ik, twee meter achter haar moeten gaan lopen. Ik weet niet wat er gebeurde. We begrepen de opdracht niet snel genoeg, we liepen geen twee meter maar twee meter tien achter haar…. In ieder geval, we deden het niet precíes goed. Woest begint ze ons bevelen toe te schreeuwen. Met haar kleine vingertjes priemt ze in de richting van een plek waar we blijkbaar hadden moeten gaan staan. Van schrik lopen wij alle drie een andere kant op. Ze krijst nog harder….ook niet goed. En dan, een kleine atoombom van 116 centimeter hoog ontploft ter plaatse.

Paars aangelopen van woede pakt ze stenen van de grond en begint deze in het wilde weg richting voorbijgaande auto’s te gooien. Met gevaar voor eigen leven grijp ik haar vast. ‘Godverdommeeeeeeeh!!’ schreeuwt ze uit haar tenen recht in mijn oor. Het heeft minstens veertig minuten gekost haar weer rustig te krijgen. De drift eindigt uiteindelijk in een grote gaap en verdwijnt na een uurtje slaap.

Ming kwebbelt ondertussen gezellig verder over haar emoties. En over die van mij. ‘Maar toen Ravi laatst overstak zonder te kijken mama, ging jij toch schelden?’ Oeps. Dat is waar ook. ‘Nee, dat is wat anders Ming', probeer ik. 'Ik riep de hulp van Onze-Lieve- Heer aan om Ravi veilig naar de overkant te brengen’. Haar denkfrons verschijnt. Snel een ander onderwerp.