stichting de ster herfstvakantie kamp

Terugblik herfstkampen: "Ik had niet verwacht dat kamp zo’n impact kon hebben op kinderen."

 

 

Terwijl het buiten aan het sneeuwen is, hebben wij een aantal kampbegeleiders gevraagd hoe zij terugkijken op de afgelopen herfstkampen. Wij genieten erg van alle positieve reacties die we krijgen; van grappige verhalen en bijzondere momenten met andere begeleiders tot andere mooie momenten waaruit blijkt dat kinderen een enorme ontwikkeling doormaken gedurende de week. 

Hoe kijk jij terug op je afgelopen herfstkamp?
Jesse (spelcoach): “Heel positief! Kamp is weer goed bevallen. Het is echt een week waarin je met kids en begeleiding een hele bijzondere tijd hebt.”

Hermen (algemeen begeleider): “Met veel plezier! Het was voor mij de eerste keer, dus ik vond het in het begin wel spannend, maar het is echt goed bevallen. Het is echt leuk dat je lekker gek kan doen maar tegelijkertijd ook echt leerzaam met de kinderen bezig bent.”

Puck (stercoach): “Heel positief sowieso.. echt een hele liefdevolle week! We hebben met z’n allen keihard gewerkt om voor die kids een hele leuke week neer te zetten. Ik denk dat we dat ook bereikt hebben als we naar het afscheid kijken en de follow-up gesprekken. Fijn om te horen hoe enthousiast alle kinderen en ouders zijn en dat de kinderen kamp zo erg misten en graag weer terug zouden willen.”

Roel (hoofdorganisatie): “Ja was wel een succeservaring denk ik. We hebben gewoon eigenlijk alleen maar blije gezichten gezien. We hebben heel veel lol gehad en stiekem hebben de kinderen ook nog een hele hoop geleerd zonder dat ze echt het gevoel hadden keihard te werken. Ik vond het heel vet om te zien dat ze dan toch met een vol rugzakje van kamp naar huis gaan. Dus ik kijk er wel op terug als een kamp zoals het ooit bedoeld was. Echt een ouderwets Sterkamp gevoel krijg ik erbij.”

Noor (clubcoach): “Als heel warm. We hebben heel veel gelachen en ook heel veel geleerd. Het was ook wel weer emotioneel. Dat zijn denk ik wel de kernwoorden. Het is gewoon heel bijzonder om met die jongeren samen te werken en ze te zien groeien en vrienden te zien worden met elkaar. Dat je daar dan deel van mag uitmaken en dat je ze daarin mag begeleiden en helpen vind ik niet normaal cool. Daarnaast hebben we met de begeleiding heel veel gelachen weer. Wat ik heel fijn vond was dat ik snel mezelf kon zijn binnen het team. Persoonlijk heb ik ook weer veel geleerd op pedagogisch gebied, maar ook hoe het is om in een groep te zijn. Ik heb zelf weer mogen oefenen met de lat lager leggen en uit mijn comfortzone stappen.”

Hoe zou je afgelopen kamp in een woord omschrijven?
Jesse: “Vooruitgang; bij kinderen, en ook bij mezelf. Je merkt dat begeleiders ook stappen maken gedurende de week. Dat merk ik ook bij mezelf.”

Hermen: “Oeh dat is moeilijk.. ik zou zeggen leerzaam, maar dan mis ik toch echt wel het woord plezier. Dat is het denk ik. Plezier en eigenlijk juist die afwisseling met leerzaam. Even iets anders dan normaal.”

Roel: “In een woord vond ik het, ja zeg maar, next level te gek. Ja hoe zeg je dat, het had alles in zich, erg vet, geweldig, fabeltastisch. Ik denk dat ik een nieuw woord moet verzinnen om de lading te dekken. Ik denk een combinatie van geweldig en fantastisch, dus of fantastig of geweldisch. Het is echt moeilijk om in een woord te omschrijven maar het was echt heel erg vet. De reden dat ik zo vaak op kamp ben geweest was zo’n kamp als dit, echt onbeschrijfelijk.”

Noor: “Mag ik hier even over nadenken? Haha. Ik denk wel spectaculair. Erg bijzonder. Alles wat positief is gewoon.”

Wat was je mooiste momentje?
Jesse: “De typetjes vond ik echt fantastisch. Ik vind het heerlijk om met de andere kampbegeleiders te verkleden. Afgelopen kamp mocht ik dan ook als idool rondlopen, namelijk als Justin Bieber. Plus het organiseren van de bonte avond!”

Hermen: “Wat nu echt bij mij naar bovenkomt is het shinen op de catwalk. Alle kinderen, maakt niet uit hoe verlegen of stoer ze waren, stonden daar allemaal lekker gek te doen op die catwalk en deden mee. Dat was wel echt een bijzonder moment.”

Puck: “Dat was zeker weten een act op de bonte avond van een jongen waarbij je het niet zag aankomen aan het begin van de week. Zooo mooi om te zien dat kinderen dan aan het einde van de week zichzelf durven zijn en in de spotlight durven te staan. Ik heb echt van hem genoten.”

Noor: “Ik denk toch wel de première; om alle spanning en enthousiasme te zien bij alle kinderen. Ik vind het mooi om te zien dat aan het einde van de week vriendschappen ontstaan en dat de kinderen nabijheid bij elkaar zoeken wanneer ze het spannend vinden (zoals bij de première). Daarnaast vind ik het mooi om te zien hoe trots ze zijn als ze dan hun eigen film zien. Echt een hele mooie avond!”

"Zooo mooi om te zien dat kinderen dan aan het einde van de week zichzelf durven zijn en in de spotlight durven te staan."

Is er iets voorgevallen wat je verraste?
Hermen: “Wat mij echt verraste was de terugkoppeling van kantoor van de follow-upgesprekken. Ik had niet verwacht dat kamp echt zo’n impact kon hebben op kinderen. Echt heel positief! Dat de kinderen bijvoorbeeld nog steeds terugpakken op wat ze hebben geleerd op kamp en dat terwijl het ook echt zo’n toffe week was. Dat ze er echt zoveel aan hebben verbaast mij!”

Puck: “Ik moet even goed terugdenken.. het is natuurlijk alweer een tijdje geleden. Er was een jongen met hele erge heimwee en die heeft uiteindelijk toch de hele week volgehouden, terwijl zijn heimwee heel sterk was. Dat vond ik heel knap van hem en bijzonder om te zien.”

Roel: “Wat ik heel mooi vond bij de tweede dromenland was toen iemand voor het eerst de blauwe trui had gedragen. De hoofdcoach vroeg toen hoe het was om die trui te mogen dragen. Dat kind zei toen dat hij zich echt veilig voelde en meer zelfvertrouwen had gekregen door de trui. Hij zei dus precies wat wij hopen dat de trui aan het einde van de week doet met kinderen, maar dan al meteen aan het begin van de week!”

Noor: “Dat iedereen, ook mijn mentorkindjes, genoten hebben van kamp. En dat ik voor mezelf, maar dat is meer persoonlijk, meer kan dan ik had gedacht!”

Wat heb je gezien in de ontwikkeling van de kinderen gedurende de week?
Jesse: “Wat ik fijn vind en tof vond om te zien bij mijn mentorkindje was dat hij ineens alle theorieën wist toe te passen. Als hij bijvoorbeeld merkte dat hij onrustig werd, kon hij er op dat moment zelf voor kiezen om rustig te blijven. En dat na een paar dagen kamp. Dat is echt bijzonder!”

Puck: “Ik heb ze heel snel zien groeien eigenlijk. In het begin hadden we best een rustige timide groep, omdat het allemaal best wel spannend was. Volgens mij hadden ze heel snel door dat er ruimte was om grappen te maken en te leren waardoor ze heel snel mee gingen doen en bijvoorbeeld op een stoel wilde staan om iets te laten zien. Ze durfden dat heel snel. Qua doelen hebben alle kids hele grote stappen gemaakt die ze zelf ook gezien hebben en dat konden ze zelf ook inzien. Dat vond ik heel mooi.”

Roel: “Wat ik heb gezien is de kracht van structuur en van plezier. Dus als het veilig is en duidelijk is en ze hebben lol dan is er alles mogelijk. Dan kan je zelfs de meest moeilijke dingen gewoon ineens beter handelen. Door de geboden veiligheid en structuur ontstaat er ruimte om iets anders te proberen. Zulke verschillende kinderen worden in een bepaalde structuur neergezet en daarin krijgen ze de ruimte om hun eigen issues op te lossen en aan zichzelf te werken. En dat het vooral op een manier gebeurt waarbij ze niet doorhebben dat ze zo hard aan het werk zijn, dat ze spelenderwijs leren, dat vind ik heel vet.”

En een volgend kamp?
Dat zien Jesse, Hermen, Puck, Noor en Roel allemaal zeker zitten!