Tips voor als je puberende kind niet luistert.

Er verandert veel wanneer kinderen in de puberteit komen. Jezelf afzetten tegen je ouders is een heel belangrijk aspect hiervan.

Pubers zijn hun eigen identiteit aan het vormen en aan het uitzoeken wie zij zijn. Dit doen ze onder andere door te experimenteren met gedrag. En helaas is dat soms gedrag wat je als ouder afkeurt. Maar over een jaar of 5 staat je kind zoon op eigen benen en zal hij/zij doen waar hij/zij zelf zin in heeft, zonder dat jullie hier nog veel controle op kunnen uitoefenen. Daarom is het goed om nu in gesprek te gaan zodat jullie je kind iets van jullie overtuigingen mee kunnen geven.

Leg uit wat het gedrag van je kind met je doet

Veel ouders uiten hun kritiek op het gedrag met veel boosheid en irritaties bekritiseren. “Je luistert ook nooit naar ons!”. Maar stel je eens voor hoe jij je zou voelen als je partner bijvoorbeeld zo tegen jou praat? Dat voelt als een regelrechte aanval waar je niets mee kunt. Het werkt veel beter als je concreet benoemt wat er precies vervelend is. Spreek je zoon of dochter dus aan op het feit dat hij/zij de dag ervoor te laat thuis was en geef op neutrale toon aan wat dat met jou doet. Bijvoorbeeld: “Gisterenavond zou je om 1:00u thuis zijn en ik hoorde je om 2:15u thuiskomen. Ik vind het vervelend dat je je niet aan onze afspraak hebt gehouden.” Leg het probleem daarna bij hem: “Hoe ga je dit oplossen?”.

Straffen helpt meestal niet.

Ga in gesprek over een oplossing die voor jullie beiden werkt, want straffen werkt meestal niet. Als hij het bijvoorbeeld niet eens is met deze tijden, laat hem dit punt dan zelf aansnijden. Spreek hem vervolgens aan op zijn vermogen om het probleem op te lossen. “Wat ga jij hier zelf aan doen? En wat zou je willen dat wij doen?” Op zo’n moment laat je je kind merken dat je hem serieus neemt. Neem ieder voorstel dan ook serieus! Luister aandachtig naar de mening van je kind en naar de argumenten, zonder het verhaal te onderbreken en je eigen mening te willen opleggen. Je geeft daarmee de boodschap dat jullie steeds meer gelijkwaardig worden (zonder beste vrienden te willen zijn!) en dat je bereid bent te luisteren naar zijn of haar mening, een hele belangrijke erkenning voor een kind op weg naar volwassenheid. Hierdoor geef je jouw kund indirect ook zelfvertrouwen! De kans is groot dat je zoon of dochter met een voorstel komt en dat jullie er samen uitkomen.

Het allerbelangrijkste is dat je bij dit soort gesprekken je stem niet verheft maar neutraal en open blijft praten over het probleem. Als de emoties voor jou te hoog oplopen, zorg dat je ze op een andere manier uit, door er bijvoorbeeld met je partner of een vriend over te praten. Zo zorg je ook goed voor jezelf!