vrijwilliger twintig vakantiekampen

Van kamp gaan mijn ogen stralen!

Vrijwilliger Twan is afgelopen herfstvakantie alweer op zijn twintigste kamp met Stichting De Ster meegeweest. Twan vertelt ons meer over zijn 'verslaving' aan onze kampen. 

Hmm, zou het kunnen zijn dat je verslaafd bent aan de kampen van Stichting de Ster? 
Ja, dat zou zeker kunnen. Tot ongeveer twee jaar geleden ging ik elk vakantiemoment een week mee op kamp. Afgelopen jaar merkte ik wel dat ik een kampweek had overgeslagen, maar daardoor kreeg ik ook weer extra zin om het volgende moment weer te gaan!

Na 10 kampen dacht je niet 'Goh dat zijn er ook veel nu ga ik iets anders doen?' met andere woorden: Wat maakte dat je er 20 deed en niet 10? Of 15 in het geval. 
Zoals gezegd is het wel een kleine verslaving. Ik stop er veel tijd en energie in, maar wat je er voor terug krijgt is met geen woorden te beschrijven. Soms probeer ik dat wel en dan zeggen mijn gesprekspartners dat mijn ogen beginnen te stralen, dat zegt natuurlijk genoeg. Door wat je aan de kinderen en de begeleidingsteams mee kan geven maakt dat ik gewoon door ben blijven gaan. Het is geweldig om zoiets te kunnen doen!! :-)
 
Wat haal jij voor jezelf uit al die kampen? 
Ik denk dat ik er veel positieve energie uit haal. Hierdoor krijg ik ook vertrouwen in mijn eigen kunnen. Sommige theorieën die we op kamp aan de kinderen leren gebruikte ik ook in de coaching van mijn medewerkers. Super leuk om dan op kantoor een klein mentormomentje te hebben. 
 
Op welk kampsoort ben je het meest meegeweest? 
Dat zal denk ik SterkID en Sterkamp zijn. Dit zijn ook de twee kampen die ik zelf het leukste vind om te draaien. Bij Sterkamp geniet ik van alle magie rondom de momenten welke de kinderen als eerste ervaren, zoals dromenland-voedselgevecht etc... Bij SterkID is het natuurlijk de kracht van het neerzetten van ervaringen waar je als kind zijnde in de brugklas tegen aan kan lopen. Van de oudere jaars, een leraar die niet op komt dagen tot een onverwachtse overhoring van je docent Engels.
 
Springt er een kamp voor je uit omdat je daar iets bijzonders meemaakte? 
Heel cliche, maar ik kan niet echt een kamp aanwijzen welke er tussenuit sprong. Elke week gebeuren wel bijzondere momenten die je met je mee neemt. Ik geniet van elk kind en alle begeleiders die op zijn/haar manier iets brengen naar en halen uit kamp. Ik vind het ook mooi dat ik in verschillende rollen ben mee geweest, algemeen, spel, sterorganisatie en hoofdorganisatie. Daarbij heeft elke rol ook weer zijn eigen charmes en uitdagingen.
 
Welke rol vond je het moeilijkst en waarom? 
Ster organisatie rol. Dan ben je niet alleen verantwoordelijk voor de kinderen maar ook voor de begeleiders. Dat zij lekker in hun vel zitten. Dan zorg je er bijvoorbeeld voor dat er een boterham klaarligt voor degenen die masterclass of club geven. Of je geeft ze even een knuffel als ze dat nodig hebben zodat ze er weer tegenaan kunnen. Dan kunnen zij er ook weer beter voor de kids zijn en beter hun functie uitvoeren op kamp. Tegelijkertijd heb je als ster organisatie ook mentorkinderen. Die dubbelrol vind ik het meest uitdagend maar ook het leukst.
 
Hoe pas je al kampvakanties in je priveleven? 
Tijdens mijn studie sportmanagement aan de NHTV in Breda heb ik zomerkampen georganiseerd voor kinderen en tieners met overgewicht voor Victory for Life. Dit heb ik twee jaar gedaan, in het eerste jaar als onderdeel van mijn stage en in het tweede jaar ben ik meegegaan als ondersteuning op de zomerkampen zelf. Zes weken lang op de kamplocatie verbleef ik met verschillende begeleidingsteams en op verschillende soorten kampen. Na het afronden van mijn studie ben ik in de supermarkt blijven werken en ben ik hierin doorgegroeid naar Supermarktmanager. Heel iets anders dus, maar de kampen met maatschappelijke achtergrond bleven mij trekken. Daarbij was mijn geluk dat ik veel vakantiedagen kreeg van mijn werkgever, waardoor ik ook eenvoudig een aantal kampen per jaar kon draaien.   
 
Hoe zit het met je eigen zelfvertrouwen?
Poeh goeie vraag. Op zich best goed. Toen ik begon, kon ik minder van mezelf genieten dan nu. Maar ik heb theorieën op kamp geleerd die mij echt geholpen hebben. Bijvoorbeeld het Sterstoplicht is een theorie die we aan kinderen leren op kamp en ikzelf ook wel eens toepas. Het Sterstoplicht gebruik je bij lastige situaties bij hoogoplopende emoties. Door puur aan het stoplicht te denken dan zakken de emoties al. 
 
Ga je nog door?
Ik denk dat dit wel een van mijn laatste kampen is geweest. Niet omdat ik verzadigd ben, hoe kan je nu verzadigd zijn van zo'n gezonde verslaving, maar eerder door het stellen van andere prioriteiten in mijn persoonlijke omgeving. Maar aan de andere kant zouden het er ook zomaar 25 kunnen worden ;-)