Eigenlijk gun ik ieder kind een Sterkamp!

Sebastiaan (36 jaar), is begeleider op Sterkamp. Buiten de vakanties werkt hij in een TBS kliniek. Dat is pittig werk. De positieve sfeer tijdens de Ster kinderkampen is onmisbaar voor hem geworden en maakt dat hij al sinds 2009 meegaat op Sterkampen.

We vroegen hem te vertellen wat hij zoal meemaakt tijdens een Stichting de Ster kamp.“Ik ben al 25 keer mee geweest op kamp en het lukt me nog steeds niet om aan mijn maten uit te leggen wat voor moois ik daar meemaak”, aldus Sebastiaan.

“Een kamp is nooit dezelfde als die daarvoor. Telkens zijn er weer nieuwe kinderen met verschillende achtergronden, problemen en eigenschappen. Elk kind vraagt om zijn eigen aanpak, wat een dynamiek oplevert met de begeleiders die mee gaan. Theoretisch gesproken oefenen we met praktische gedragsverandering bij de kinderen, we zorgen ervoor dat kinderen beter worden in sociale vaardigheden. Maar dan weet je nog niks….” (lacht).

Een leeg zwembad

“Ik vergelijk wat er gebeurt vaak met een scene van een druk zomerzwembad. Het is heerlijk warm weer en iedereen is in dat zwembad. Kinderen rennen langs elkaar heen en springen en duiken vanaf de kant kris kras het water in. En daartussen staat een kind dat aan de kant blijft staan, beetje ongebruind nog, met zwemvleugeltjes weet je wel. Dat kind durft zich niet te bewegen in al die drukte om het angstig is voor van alles. Wat De Ster doet met zo’n kind is dit: we gaan naast het kind staan en kijken naar alle krioelende kinderen en benoemen het gevoel van het kind: ‘Druk he’. En dan ‘Maar weet je wat? Morgen is het zwembad helemaal leeg. Zullen we dán hier samen gaan zwemmen?’ We gaan oefenen met in het zwembad zijn. Het zwembad moet leeg zijn om veiligheid te creëren en vanuit die veilige situatie oefenen we met in het zwembad springen. En opeens zeggen we dat er dadelijk twee badmeesters langskomen die het kind gaan leren duiken.

Er worden steeds nieuwe elementen aan de situatie toegevoegd die we wel van tevoren aankondigen. Die voorspelbaarheid is nodig om het veilig te houden. Totdat een kind alle situaties die er sociaal kunnen voorkomen in een zwembad een keer heeft meegemaakt, in alle veiligheid. Veiligheid is essentieel tijdens een Stichting de Ster kamp. Oordelen en veroordelen houden we buiten de deuren van het Sterkamp. Op die manier maken we ruimte voor lekker gek doen en kunnen kids uit hun schulp kruipen.”

De slipperdief

“Er was een meisje van 9 mee. Ze was een heel angstig meisje: heel stil, teruggetrokken en verlegen. Durfde nauwelijks te antwoorden als je iets vroeg. Dat was ook de reden dat ze mee was. Een van de begeleiders van het kamp wiens taak het is om de leerdoelen van alle kids in de gaten te houden, besloot om haar speels te sarren. Elke dag verstopte hij haar slippers. Het meisje   vond dat natuurlijk niet leuk. Naarmate de dagen verstreken voelde zij zich enerzijds veiliger, maar werden de streken van de begeleider heftiger: Op de een na laatste dag vond ze haar slippers hangend aan een touwtje boven de gezamenlijke eettafel weer terug. Ze voelde zich echter zoveel zelfverzekerder dat ze besloot om voor zichzelf op te komen. Ze bedacht samen met andere begeleiders een manier om de slipperdief op zijn plek te zetten. En dat lukte! Ze verstopte al zijn kleren en hing ze aan touwtje over zijn auto. En tenslotte durfde ze bovenop de motorkap te zitten toen de slipperdief en alle kampgangers kwamen kijken wat er nu gebeurd was. Hoezo teruggetrokken? Totaal niet meer. En dat vind ik zoooooo mooi om mee te maken: de groei bij kids die doorkrijgen dat ze het wel aankunnen allemaal, zonder angstige gevoelens. Eigenlijk gun ik ieder kind een week mee op Ster kinderkamp. Want komt het puntje bij het paaltje kan ik het niet uitleggen en moet je er gewoon bij zijn.”

Wat een kamp van De Ster voor je kind kan betekenen

Een kamp van Stichting De Ster is een onvergetelijke vakantieweek voor kinderen en jongeren. Er zijn zes verschillende kampen, voor diverse leeftijdsgroepen en met diverse thema’s. In een week vol positiviteit en leuke activiteiten gaan zij aan de slag met thema’s als zelfvertrouwen en vrienden maken. Voor pesten en gepest worden is op onze kampen bijzonder veel aandacht. Door de persoonlijke begeleiding en de positieve en veilige omgeving die een kamp van De Ster biedt, krijgen kinderen en jongeren de ruimte om te experimenteren met oplossingen en nieuw gedrag. Tijdens deze week leren en groeien ze.

Stichting De Ster is al 15 jaar expert op het gebied van sociaal emotionele ontwikkeling en organiseert vakantiekampen waar leren en plezier maken hand in hand gaan. De unieke aanpak van De Ster is wetenschappelijk bewezen effectief en vooral ontzettend leuk.

Ontdek hier wat de unieke kampen van De Ster nog meer voor je kind kunnen betekenen.

Laat je inspireren door nog meer tips

Gast blog van de moeder van Anouk (11): Een stukje zonneschijn……

“Oh, wat heb je toch een prachtig stralende dochter…”

Het aantal keer dat ik die uitspraak vroeger hoorde, is niet op twee handen te tellen. En het was ook waar, mijn dochter was als kleuter een stukje zonneschijn op aarde, echt een gelukspoppetje. Ik was, en ben, zo trots op haar. Maar tegelijkertijd vond ik het stiekem toch ook wel vanzelfsprekend, dat mijn meisje zo vrolijk van aard was. Ik wist niet beter… 

Een wolk voor haar zon

Maar vanaf groep 5 begonnen er dingen te veranderen. Klasgenootjes werden harder, directer, opmerkingen persoonlijker, hiërarchie bindender. En mijn dochter, mijn gevoelige dochter, kon daar niet mee omgaan. Langzaam zag ik haar veranderen. Er kwam een wolk voor haar zon, en steeds vaker verstopte haar glimlach zich in de schaduw van haar gezicht.

Ze verdween in zichzelf; stil, verlegen, kwetsbaar. Omgaan met andere kinderen vond ze moeilijk, vriendschappen verwaterden, en zich tussen mensen begeven werd een uitdaging. Ik zat met mijn handen in het haar, wat moest ik doen? Afwachten kon niet, de kinderen uit haar klas pikten haar onzekerheid haarscherp op, en het eerste pestgedrag was al begonnen.

Naar Sterkamp

Maar net toen ik het echt niet meer wist, kwam de oplossing. Ik weet het nog goed; ik zat bij het zwembad toe te kijken hoe mijn dochter zich in haar eentje vermaakte, los van al die andere kinderen die rond spetterden. Naast me lag een achtergelaten tijdschrift, van enkele jaren oud. En daarin een artikel van Stichting de Ster. Diezelfde dag nog heb ik haar ingeschreven voor Sterkamp. Dat klinkt makkelijk, maar oh, wat vond ik het moeilijk. Mijn meisje, een week van huis, tussen vreemde kinderen. Juist datgene wat ze het allerengst vond. Ik gooide haar in het diepe, en hoopte dat de leiding van dat spannende kamp haar niet zou laten verdrinken. En dat deden ze inderdaad niet. Sterker, ze lieten haar niet alleen niet verdrinken, ze leerden haar ook zwemmen. Na een aantal lánge dagen mochten we onze dochter weer ophalen.

Ze was er weer….

Met alle ouders stonden we voor de herberg te wachten tot ons kroost dansend en juichend naar buiten kwam. En daartussen liep, stralend als voorheen, mijn dochter. Gelukkig. Tevreden. Ik keek naar mijn man, zag zijn ontroering en wist dat hij het ook zag; ze was er weer…Ze was er weer. Dat wilde echter niet zeggen dat al haar problemen nu voorbij waren. Integendeel. Het grote verschil was vooral dat ze deze signaleerde, erkende, en het zichzelf niet liet neerhalen. Maar, zo zei ze zelf, ze liep toch nog wel vaak tegen moeilijke situaties op. Ze wilde meer leren. Ze wilde naar Maankamp. Verder groeien. En dus ging ze. Dit keer vertrok ze een stuk enthousiaster, en liet ik haar met het volste vertrouwen achter. Het zou goed komen. 

Heimwee naar Maankamp

En inderdaad, bij het ophalen zag ik het weer; die gelukkige glinstering in haar ogen, die rechte rug, en haar mooie hoofd trots geheven. Maar ik zag ook iets wat ik niet kon plaatsen, ze keek van mij weg en leek wat stilletjes. Dat had ik niet helemaal verwacht, en snapte het niet. Het raadsel werd echter snel opgelost, toen ze in de auto bij het verlaten van de parkeerplaats hartverscheurend begon te huilen. Ze wilde niet naar huis. Ze wilde nóg een week op Maankamp blijven, bij haar nieuwe allerbeste vriendinnen, en bij die fantastische leiding die haar zo aan het lachen had gemaakt. Ze had zich zó thuis gevoeld, zo zichzelf mogen zijn, dat het afscheid haar zwaar viel. Ze huilde dikke tranen, en ik… ik voelde mij warm worden. Want achter dit verdriet zat liefde. Liefde van en voor de mensen van Stichting de Ster, die met zoveel kundigheid, warmte, respect en openheid met de aan hun toevertrouwde kinderen omgaat. Wat doen zij goed!!! 

Na Maankamp zag ik nóg duidelijker hoezeer mijn dochter gegroeid was. Sterker. Trotser. Ze past de Stermethodes toe, en hoewel het haar bij vlagen nog steeds niet makkelijk gemaakt wordt, durft ze zichzelf te zijn. En dat is de grootste gift die De Ster haar gaf; de wetenschap dat ze zichzelf mág zijn. Stralend en wel. Omdat ze de moeite waard is.

Wat een kamp van De Ster voor je kind kan betekenen

Een kamp van Stichting De Ster is een onvergetelijke vakantieweek voor kinderen en jongeren. Er zijn zes verschillende kampen, voor diverse leeftijdsgroepen en met diverse thema’s. In een week vol positiviteit en leuke activiteiten gaan zij aan de slag met thema’s als zelfvertrouwen en vrienden maken. Voor pesten en gepest worden is op onze kampen bijzonder veel aandacht. Door de persoonlijke begeleiding en de positieve en veilige omgeving die een kamp van De Ster biedt, krijgen kinderen en jongeren de ruimte om te experimenteren met oplossingen en nieuw gedrag. Tijdens deze week leren en groeien ze.

Stichting De Ster is al 15 jaar expert op het gebied van sociaal emotionele ontwikkeling en organiseert vakantiekampen waar leren en plezier maken hand in hand gaan. De unieke aanpak van De Ster is wetenschappelijk bewezen effectief en vooral ontzettend leuk.

Ontdek hier wat de unieke kampen van De Ster nog meer voor je kind kunnen betekenen.

Laat je inspireren door nog meer tips

Broer versus zus

Het is ontzettend vervelend als ruziënde kinderen voor onrust zorgen binnen het gezin. Niet getreurd. Er is goed nieuws en nog beter nieuws.

Het goede nieuws is dat ruzie absoluut bij de leeftijd hoort en zelfs leerzaam en gezond is. Als ouder wil je graag ingrijpen terwijl je kinderen het meeste leren als ze de kans krijgen deze ruzie zelf op te lossen. Zo leren kinderen hun gevoelens onder woorden te brengen, voor zichzelf op te komen, rekening te houden met de gevoelens en wensen van anderen en het na afloop weer bij te leggen. Daarnaast experimenteren ze in een veilige omgeving ‘je eigen familie’ met de verschillende oplossingen die er zijn om een conflict op te lossen: vechten, vluchten, onderhandelen of negeren. Zo komen ze er achter wat voor hen het beste werkt!

Het nog betere nieuws is dat er aan het fenomeen ‘ruziënde broers en zussen’ als ouder absoluut iets te doen is.

De anti-ruzie campagne

1. Wees je bewust van het vaste rollenpatronen bij ‘ruziënde broers en zussen’. Het oudste kind is vaak bazig, dominant en verbaal agressief. Het jongere kind reageert hierop vaak door middel van fysieke agressie. Het is voor jou als ouder de uitdaging je bewust te zijn van dit patroon. Probeer je niet te laten verleiden om het altijd voor één van beide op te nemen, bijvoorbeeld voor de jongste omdat deze nog klein is. Of juist voor de oudste omdat de jongste altijd gaat slaan. Dit is een grote uitdaging voor jou als opvoeder. Want kinderen zijn slim en weten precies hoe zij jou moeten overtuigen om hun gelijk te krijgen. Het gevolg kan zijn dat het kind dat keer op keer op zijn kop krijgt, met een hoop extra boosheid naar het andere kind toe komt te zitten, waardoor de ruzies enkel toenemen.
2. Ga op zoek naar de onderliggende oorzaak. Waardoor ontstaat de ruzie? Is er een machtsstrijd? Is er sprake van jaloezie? Of zijn jouw kinderen heel temperamentvol? Proberen ze om aandacht te vragen? Op moment dat je inzicht hebt in de oorzaak, kan je kijken hoe je het gedrag om kan ombuigen.
3. Je kinderen moeten weten dat ze beide op hun eigen manier aandeel hebben in de ruzie. Zij hebben een probleem met elkaar, jij staat er compleet buiten. Jij bent dan ook niet boos of partijdig, waarom zou je! Je kan hen vertellen:  Ik zie dat jullie een probleem hebben met elkaar, dat vind ik zonde want jullie kunnen het ook zo leuk hebben met elkaar. Daarom ga ik jullie helpen om het uit te praten.
4. Probeer de komende tijd iedere ruzie hoe klein dan ook, tot op de bodem uit te zoeken. Tijdens de gesprekken wordt keer op keer duidelijk wat ieder zijn aandeel is. Hetgeen omgezet kan worden in een persoonlijk doel. Een handige manier om lastige situaties te bespreken is aan de hand van het Stoplicht.
   Stoplicht springt op rood: Stop, even nadenken: Wat is de lastige situatie. Je bent immers niet zomaar boos geworden. Wat is mijn aandeel? Daaruit voortvloeiend wat is mijn persoonlijk doel?: ‘Ik wil leren…’
   Stoplicht springt op oranje:  Bedenk met zijn drieën verschillende mogelijke oplossingen.
   Stoplicht springt op groen: Bedenk aan de hand van voor- en nadelen welke oplossing voor je kind het beste werkt en go (uitproberen!).Laat hen beide een stoplicht uit laten werken in een schriftje. Mocht het nu zo zijn dat de oplossing niet werkt, dan is dat helemaal niet erg! Het is al superknap dat je het hebt uitgeprobeerd. We gaan terug naar oranje en kiezen een andere oplossing, net zolang totdat we er een hebben gevonden die werkt.
5. Op het moment dat het jouw kids de volgende keer lukt om de oplossing in de praktijk te brengen, waardoor er misschien zelfs geen ruzie ontstaat, verdienen zij een heel dik compliment. Want hun doel is bereikt en dat is natuurlijk reuze knap! Als het je met je kinderen ook nog lukt om een aantal coole projecten te bedenken die ze leuk vinden om samen te doen (zoals een boomhut bouwen in de tuin, of werkjes om geld te verdienen, etc) dan is er binnen de kortste keren weer vrede in huis. 
6. Vergeet ondanks het geruzie van je kinderen, een positieve opvoedingsstijl te behouden.
   Dat samen met deze aanpak betekent dat je indirect werkt aan het sociaal inzicht en de sociale vaardigheden van je kinderen!

Wat een kamp van De Ster voor je kind kan betekenen

Een kamp van Stichting De Ster is een onvergetelijke vakantieweek voor kinderen en jongeren. Er zijn zes verschillende kampen, voor diverse leeftijdsgroepen en met diverse thema’s. In een week vol positiviteit en leuke activiteiten gaan zij aan de slag met thema’s als zelfvertrouwen en vrienden maken. Voor pesten en gepest worden is op onze kampen bijzonder veel aandacht. Door de persoonlijke begeleiding en de positieve en veilige omgeving die een kamp van De Ster biedt, krijgen kinderen en jongeren de ruimte om te experimenteren met oplossingen en nieuw gedrag. Tijdens deze week leren en groeien ze.

Stichting De Ster is al 15 jaar expert op het gebied van sociaal emotionele ontwikkeling en organiseert vakantiekampen waar leren en plezier maken hand in hand gaan. De unieke aanpak van De Ster is wetenschappelijk bewezen effectief en vooral ontzettend leuk.

Ontdek hier wat de unieke kampen van De Ster nog meer voor je kind kunnen betekenen.

Laat je inspireren door nog meer tips

De S, staat voor Structuur

Je ziet het meteen: een grote glimlach, strooiend met complimenten en dikke wallen van vermoeidheid, ik ben weer een week mee-geweest als vrijwilliger van een van de kampen van Stichting de Ster. Ik merk zelf dat ik meer energie heb en op een soort ‘roze wolk’ zit. Mijn omgeving merkt het ook: ik raak niet uitgepraat over de verhalen (sorry!) en ik heb weer een berg aan positiviteit. Ook ouders zien het vaak als kinderen terug komen van kamp: hun kind kan makkelijker een oplossing bedenken, is meer ok met fouten maken, maakt meer vriendjes en… is vrolijker. Er gebeurt iets op de kampen van de ster, wat een magisch gevoel geeft. Toch is wat daar neer wordt gezet niet perse magisch. Het is een optelsom aan enkele bouwstenen die als ze goed uitgevoerd worden mega goed werken!

Omdat ik vaak de vraag krijg van ouders, hoe kunnen we zorgen dat dit gedrag ook thuis blijft. Hoe kan ik thuis ook het sterkamp-gevoel neerzetten? Neem ik jullie graag mee naar de basis van kamp. Deze basis wordt ook aan de vrijwilligers geleerd in het weekend voorafgaand aan kamp.

De basis van het sterkampgevoel
De basis bestaat eigenlijk uit vier bouwstenen. Voorafgaand aan elk kampweek is er een trainingsweekend waar de nieuwe en ervaren vrijwilligers getraind worden en aan teambuilding gedaan wordt, nog voordat de kinderen arriveren op zondag. Tijdens dit weekend wordt ook ‘De basis’ van een kampweek uitgelegd aan de hand van de afkorting STER. Hoe kan het ook anders;) Ik leg jullie graag uit waar deze afkorting voor staat: 

S-tructuur

T

E

R

De S, staat voor Structuur!
Yes, echt stap één van kamp. Misschien wel de belangrijkste van allemaal. Als kind wil je graag weten waar je aan toe bent. Misschien juist wel omdat je een week niet thuis bent. Alles is spannend, dus hoe meer structuur er geboden wordt, hoe sneller de angst afneemt en er ruimte over is voor andere dingen.
Deze structuur zit hem in regels en afspraken, maar ook in de planning van de dag. Vaak is het allerspannendste: niet weten wat je gaat doen. Misschien is dit wel herkenbaar wanneer je iets spannends gaat doen. Bijvoorbeeld een presentatie geven of een sollicitatiegesprek, dat je ineens wel de treintijden/route checkt of een uur extra inplant om op tijd ergens te zijn. Je geeft jezelf dan wat meer ‘structuur’. Weten waar je aan toe bent, weten wat je gaat doen maakt de rest wat minder spannend. Als volwassene kan je jezelf meer structuur bieden, dat kunnen kinderen zelf niet. Terwijl ze er net zo veel behoefte aan hebben! Sterker nog, als ik aan kinderen merk dat ze niet ontspannen zijn, snel boos worden, zich niet aan de regels houden, iets niet durven, dan start ik allereerst met het bieden van meer structuur. Uitleggen wat de bedoeling is van een bepaalde oefening, uitleggen wat er precies om hem of haar heen gebeurt. De planning van de dag doornemen enz. En vaak zie ik dan echt verschil in gedrag. Magisch!

Best de moeite waard om thuis ook eens te kijken of er momenten zijn dat je meer structuur zou kunnen bieden. Durft je kind iets niet, gaat hij of zij vaak tegen de regels in, of luistert hij/zij niet, is de concentratie snel weg enz. Begin is bij het bieden van meer structuur en kijk wat dit voor effect heeft. 

Dagplanning doornemen
De meest bekende vorm van structuur bieden is het doornemen van de dag. Dit kan bijvoorbeeld tijdens het ontbijt. Of bij het naar bed gaan. Op kamp vertellen we bij elke maaltijd wat we gaan doen tot aan de volgende maaltijd. Dit biedt een hoop structuur en voor ons genoeg vrijheid om het programma bij bijvoorbeeld regen wat om te gooien. Vaak ondersteunen we deze uitleg met een dagprogramma op de muur.

Thuis zou je ook bij het ontbijt de dag doornemen of bij het naar bed gaan de volgende dag bespreken. Ook zou het gebruiken van een planbord een mooie visuele manier zijn. (www.mamsatwork.nl/planbord-voor-het-gezin/ ).
Doe vooral wat past bij jullie als gezin. Hoewel het misschien wat ‘kinderachtig’ voelt in het begin, merk je vanzelf of het wel of geen effect heeft op je kind.

Uitleggen wat je van je kind verwacht
Zoals eerder al genoemd is mijn automatische reactie als een kind op kamp iets niet durft of ergens boos over is of elke andere emotie eigenlijk laat zien. Is uitleggen wat er precies verwacht wordt van hem of haar. Zo sprak ik een jongen die echt geen zin had in het onderdeel ‘theater’ en weigerde te gaan. Ik heb toen met hem doorgesproken wat er precies gebeurt tijdens dit onderdeel. We zijn ook samen even gaan kijken. Wat bleek: hij vond het vooral heel spannend dat hij verkleed iets voor moest doen voor de groep. Toen we aan de theatercoach hadden gevraagd of ze hem niet wilde uitkiezen als ze iemand voor de groep nodig was, was het minder spannend en wilde hij wel mee doen met ‘theater’.
Ook thuis als je merkt dat jouw kind iets niet durft, boos is enz. Ga vooral uitleggen wat er gebeurt en wat er precies verwacht wordt van hem of haar op dit moment. Mogelijk biedt dit veel duidelijk voor het kind of krijg je te horen waarom hij/zij boos is of iets niet durft.

Doen wat je zegt te gaan doen
Structuur zit hem ook in: Doen wat je zegt te gaan doen. Zo beloven we op kamp bijvoorbeeld niks. Je weet namelijk nooit zeker of je het waar kan maken. Hier ben ik zelf vaak de fout mee in gegaan: “Ja natuurlijk mag je in de volgende chilltijd voetballen, dan hebben we zat tijd.” Bleek het die middag kei-hard te regenen. Als je iets belooft, moet je het ook doen. Dat is structuur en dat biedt veiligheid. Dan weten kinderen dat je te vertrouwen bent en je ook gaat houden aan de regels die jullie hebben afgesproken. Fijn. Dus geleerd: ik beloof niks meer, want ik kan het niet altijd waarmaken. Mijn reactie meestal: wouw, dat is echt een leuk idee. Ik weet niet zeker of dat kan, kom je het vanmiddag nog even een keer vragen?
Nu een lastige: wat als je het dagprogramma hebt verteld en er gaat ineens iets niet door. Doe je toch niet wat je had gezegd te gaan doen. Geen ramp, de meeste kinderen snappen vaak heel goed dat er wat kan veranderen en dit kan je vaak goed uitleggen. Liever achteraf een verandering vertellen dan helemaal niks over de dag vertellen.

Merel Nederend
Psycholoog bij Praktijk de Plek en vrijwilliger als Hoofd Coach op kamp.
www.praktijkdeplek.nl

Zes jaar geleden ging ik voor het eerst mee als vrijwilliger bij Stichting de Ster, inmiddels ben ik flink besmet met het ‘Sterkamp-virus’ en ga ik na meer dan 15 kampen nog steeds met evenveel plezier mee. Ik heb met mijn werk als Psycholoog echt van mijn hobby mijn werk kunnen maken, want wat blijkt: ik raak nooit uitgepraat over pedagogiek. Het leukste aan mijn werk vind ik kinderen die een steuntje in de rug kunnen gebruiken weer in hun kracht zetten. Dit doe ik vanuit lol maken, nieuwsgierig zijn en vooral niet zittend aan tafel.
Sinds 2018 doe ik dit vanuit mijn eigen praktijk: Praktijk de Plek, waar kinderen speels, serieuze stappen kunnen zetten!

Wat een kamp van De Ster voor je kind kan betekenen

Een kamp van Stichting De Ster is een onvergetelijke vakantieweek voor kinderen en jongeren. Er zijn zes verschillende kampen, voor diverse leeftijdsgroepen en met diverse thema’s. In een week vol positiviteit en leuke activiteiten gaan zij aan de slag met thema’s als zelfvertrouwen en vrienden maken. Voor pesten en gepest worden is op onze kampen bijzonder veel aandacht. Door de persoonlijke begeleiding en de positieve en veilige omgeving die een kamp van De Ster biedt, krijgen kinderen en jongeren de ruimte om te experimenteren met oplossingen en nieuw gedrag. Tijdens deze week leren en groeien ze.

Stichting De Ster is al 15 jaar expert op het gebied van sociaal emotionele ontwikkeling en organiseert vakantiekampen waar leren en plezier maken hand in hand gaan. De unieke aanpak van De Ster is wetenschappelijk bewezen effectief en vooral ontzettend leuk.

Ontdek hier wat de unieke kampen van De Ster nog meer voor je kind kunnen betekenen.

Laat je inspireren door nog meer tips

De T, staat voor PositiviteiTTT!

Voorafgaand aan elk kampweek is er een trainingsweekend waar de nieuwe en ervaren vrijwilligers getraind worden en aan teambuilding gedaan wordt, nog voordat de kinderen arriveren op zondag. Tijdens dit weekend wordt ook ‘De basis’ van een kampweek uitgelegd aan de hand van de afkorting STER. Hoe kan het ook anders;) Ik leg jullie graag uit waar deze afkorting voor staat: 

                     S

 POSITIVITEIT

                     E

                     R

De T, staat voor PositiviteiTTT!
Als je De Ster al wat langer volgt dan kan het je niet ontgaan zijn. Wij zijn voorvechters van de positiviteit! Op de kampen wordt gestrooid met complimenten, nieuw gedrag wordt beloond en er wordt gehigh-fived. Ik weet nog goed dat ik hier mijn eerste kamp wel even aan moest wennen. Het voelde een beetje ‘Amerikaans’. Stermomenten (zo worden de complimenten genoemd die op de kampen worden uitgedeeld) waren een belangrijk onderdeel van kamp werd mij vertelt. Een motto van De Ster die ik al snel hoorde was: ‘Elk moment met een kind is een moment voor een Stermoment’.  Pffoe, het voelt allemaal wat overdreven! En de meeste nieuwe vrijwilligers die ik spreek en enkele ouders hebben in eerste instantie eenzelfde soort gevoel, misschien krijg jij hier ook wel een beetje de kriebels van bij het lezen. Maar weet je wat het irritante is… Het werkt echt!! Sterker nog het werkt echt belachelijk goed!

Doordat alles mag! Al het negatieve gedrag zoveel mogelijk genegeerd wordt (zoveel mogelijk want niet alles kan genegeerd worden) en al het neutrale en positieve gedrag beloond wordt. Je positieve feedback krijgt als je andere kinderen helpt en complimenten (stermomenten) geeft. Dit alles maakt dat je in een enorm warm bad terecht komt waarbij het heel veilig gaat voelen om nieuw gedrag uit te proberen. Precies het doel van de kampen.

Wil je dit warme bad ook thuis neerzetten? Hieronder tips hoe je dit ook thuis kan doen.

Complimenten uitdelen
Complimenten krijgen zorgt dat je zelfvertrouwen groeit. Je zelfvertrouwen wordt opgebouwd tijdens je leven door twee dingen, namelijk: Merken en zien dat je iets kunt. (bijvoorbeeld: Jongleren en merken dat je steeds minder vaak een bal laat vallen) en merken en horen dat anderen vinden dat jij iets goed kan. Dus de mening van je omgeving is heel belangrijk in de vorming van het zelfvertrouwen.

Nog meer complimenten uitdelen.
Nu denk je vast, ik geef al aardig wat complimenten. Top! Lekker bezig, blijf dit vooral doen! De uitdaging zit hem nu om nog meer complimenten te geven dan je gewend bent. De sleur van het dagelijkse leven maakt namelijk dat je je snel richt op dingen die moeten gebeuren. Zoals op tijd op school komen met de kinderen en hopelijk ook nog met een lunch en gymspullen in de rugtas. Dit maakt dat een ochtend vooral bestaat uit momenten dat je je kind bijstuurt (‘pak je schoenen’, ‘poets je tanden’, ‘vergeet niet…‘ enz. ) of corrigeert (‘Stop met televisie kijken’, ‘hou eens op met wiebelen’, ‘nu is het echt klaar’ enz.). Heel logisch en in veel gezinnen het geval. Nu heb ik ooit gehoord dat de verhouding complimenten tot corrigeren 4:1 zou moeten zijn. Dus voor elke keer corrigeren zou je eigenlijk 4 complimenten moeten geven. Voor velen waarschijnlijk een uitdaging, maar wel een die uiteindelijk bereikt dat het zelfvertrouwen van je kind groeit.

Negeer het negatieve gedrag
Een (nog) positievere sfeer zet je neer door meer complimenten uit te delen en minder focus te hebben op het negatieve. Want: alles wat je aandacht geeft groeit. Als je dus veel aandacht besteedt aan bijsturen en corrigeren, met de bedoeling dit gedrag minder vaak voor te laten komen, zou dit wanneer je focus hier te veel ligt eigenlijk het omgekeerde effect kunnen hebben omdat continu de aandacht ligt op het negatieve gedrag zou juist dit gedrag kunnen groeien. Een voorbeeld wat wij op kamp vaak zien is: Ik stel een vraag aan de groep kinderen/jongeren, een deel steekt netjes zijn vinger op en wacht stil totdat hij/zij de beurt krijgt en één of meerdere mega enthousiaste kinderen/jongeren roepen het antwoord. De uitdaging voor mij is dan om deze (verbale) prikkel van het antwoord te negeren en een compliment uit te delen aan een van de kinderen die zo geduldig heeft gewacht totdat hij/zij de beurt kreeg: “Pietje, wat had jij rustig je vinger omhoog, mega goed! Vertel wat denk jij?

Als dit lukt (geloof me dit is echt voor mij nog steeds een uitdaging) heb ik én iemand een compliment gegeven over gedrag wat ik vaker wil zien en heb ik gedrag wat ik niet vaker wil zien kunnen negeren. In de praktijk, als je dit vaak genoeg herhaalt zie ik de kinderen die de eerste dag vergeten hun vinger op te steken steeds vaker naar anderen kijken en ook hun vinger opsteken! Yes!

Positiviteit, maar wel met grenzen
Nu denk je vast: Ja, heel leuk voorbeeld, maar ik kan toch niet alles negeren? Dat klopt! Je kan niet alles negeren. Je moet je eigen grenzen blijven bewaken, want anders mist er structuur en duidelijkheid. Je voelt vanzelf wanneer je gedrag niet kan negeren. Dit hoeft dan ook niet genegeerd te worden. Je kan nog steeds je grens aangeven. De uitdaging hier is om dit zoveel mogelijk op een neutrale manier te doen. In plaats van vertellen wat er niet meer moet gebeuren (‘stop eens met wiebelen’, ‘niet zo schreeuwen’, ‘niet wippen op je stoel’, ‘niet zo treuzelen’ enz.) vertel je wat er wel moet gebeuren (‘zit eens stil’, ‘schuif je stoel aan’, ‘zet de televisie uit: je gaat nu je schoenen aantrekken’).

Leer jezelf omdenken
Achter veel gedrag van kinderen, en ik zou durven te beargumenteren eigenlijk achter elk gedrag van kinderen: Zit een positieve reden. In het ene geval is dit wat lastiger te zien dan in het andere geval. Maar kinderen zijn vooral bezig met voldoen aan de verwachtingen van ouders. Dit gaat wel eens mis en het lukt niet altijd, maar dit gebeurt maar heel weinig ‘expres’. Door dit te gaan zien lukt het ook steeds beter om complimenten te geven en te focussen op het positieve. Zoals in het voorbeeld hierboven over de kinderen die zonder hun vinger op te steken het antwoord al roepen. Dit is in de praktijk lastig, want als iedereen erdoorheen praat is er geen gesprek meer met de groep te voeren. Maar eigenlijk waren deze kinderen waarschijnlijk gewoon heel enthousiast dat ze het antwoord wisten en was het te lastig om te wachten totdat ze de beurt kregen. Eigenlijk mega positief! Een kind wat snel boos wordt vertel ik altijd heel enthousiast dat het zo goed is dat hij/zij goed voor zichzelf kan opkomen en zijn/haar grenzen kan bewaken. Achter elk gedrag zit een positieve reden, als je die weet te vinden, is het makkelijk complimenteren en belonen.

Vier de kleine stappen
Het laatste belangrijke punt van positiviteit is niet vergeten te vieren! Wanneer het iemand lukt om uit de comfort zone te stappen en wel op iemand af te stappen met de vraag: wil je met mij spelen? Dan is dit een feestje waard! Dan bedoel ik niet letterlijk taart en slingers, maar een klein dansje en een high-five toch wel minimaal! Soms lijkt een stap klein, maar ook dan is vieren belangrijk, want heel veel kleine stappen zorgen voor grote stappen in de toekomst. Alles wat je aandacht geeft groeit. Dus als je vergeet de kleine stappen (positieve) aandacht te geven is de kans kleiner dat iemand nog een keer uit de comfort zone durft te stappen. Dus doe het op een manier die bij jou past, maar geef er aandacht aan!

Merel Nederend
Psycholoog bij Praktijk de Plek en vrijwilliger als Hoofd Coach op kamp.
www.praktijkdeplek.nl 

Zes jaar geleden ging ik voor het eerst mee als vrijwilliger bij Stichting de Ster, inmiddels ben ik flink besmet met het ‘Sterkamp-virus’ en ga ik na meer dan 15 kampen nog steeds met evenveel plezier mee. Ik heb met mijn werk als Psycholoog echt van mijn hobby mijn werk kunnen maken, want wat blijkt: ik raak nooit uitgepraat over pedagogiek. Het leukste aan mijn werk vind ik kinderen die een steuntje in de rug kunnen gebruiken weer in hun kracht zetten. Dit doe ik vanuit lol maken, nieuwsgierig zijn en vooral niet zittend aan tafel. Sinds 2018 doe ik dit vanuit mijn eigen praktijk: Praktijk de Plek, waar kinderen speels, serieuze stappen kunnen zetten!
Tips over hoe je jezelf kan uitdagen nog meer complimenten te geven? Check vooral dit blog.
https://praktijkdeplek.nl/meer-complimenten-geven-9-tips-om-dit-thuis-vaker-te-doen/

Wat een kamp van De Ster voor je kind kan betekenen

Een kamp van Stichting De Ster is een onvergetelijke vakantieweek voor kinderen en jongeren. Er zijn zes verschillende kampen, voor diverse leeftijdsgroepen en met diverse thema’s. In een week vol positiviteit en leuke activiteiten gaan zij aan de slag met thema’s als zelfvertrouwen en vrienden maken. Voor pesten en gepest worden is op onze kampen bijzonder veel aandacht. Door de persoonlijke begeleiding en de positieve en veilige omgeving die een kamp van De Ster biedt, krijgen kinderen en jongeren de ruimte om te experimenteren met oplossingen en nieuw gedrag. Tijdens deze week leren en groeien ze.

Stichting De Ster is al 15 jaar expert op het gebied van sociaal emotionele ontwikkeling en organiseert vakantiekampen waar leren en plezier maken hand in hand gaan. De unieke aanpak van De Ster is wetenschappelijk bewezen effectief en vooral ontzettend leuk.

Ontdek hier wat de unieke kampen van De Ster nog meer voor je kind kunnen betekenen.

Laat je inspireren door nog meer tips

De E, staat voor Experimenteren

Voorafgaand aan elk kampweek is er een trainingsweekend waar de nieuwe en ervaren vrijwilligers getraind worden en aan teambuilding gedaan wordt, nog voordat de kinderen arriveren op zondag. Tijdens dit weekend wordt ook ‘De basis’ van een kampweek uitgelegd aan de hand van de afkorting STER. Hoe kan het ook anders;) Ik leg jullie graag uit waar deze afkorting voor staat:

De E, staat voor Experimenteren

Het uiteindelijk doel van de kampen is dat het gedrag wat de kinderen of jongeren niet helpt, veranderen naar gedrag wat wel helpend is. Dit kan heel divers zijn: wel durven op iemand af te stappen, meer zelfvertrouwen hebben, meer voor jezelf opkomen of minder snel boos worden. De stap voor het veranderen van het gedrag is durven experimenteren.
Nieuw gedrag durven uittesten, om te kijken of het bij je past en of het zal gaan werken om je uiteindelijke doel te bereiken. Hiervoor is veiligheid nodig. Deze veiligheid hebben we het al over gehad en zetten we neer met de structuur en de positiviteit. 
Hoe we daarna de kinderen en jongeren uitnodigen te experimenteren met nieuwe gedrag en hoe je dit thuis ook kan doen. Leg ik jullie graag hieronder uit.

Fouten maken mag!

Bij het uitproberen van nieuw gedrag hoort fouten maken. Ik ben zelf ongeveer een half jaar geleden begonnen met zangles en werd hier (toch wel echt weer pijnlijk) mee geconfronteerd. De eerste keer een lied zingen betekent een hele hoop valse noten. Nu wil ik heel stoer zeggen dat dit me niks doet, maar dit maakt toch wel dat ik met een rood hoofd en flink warm gevoel de lessen steeds weer uitstap. Dus heel ontspannen fouten maken, zal het nooit echt worden voor mij. Het belangrijkste is dat ik me niet tegen laat houden om iets nieuws te proberen. Als ik dat wel had gedaan, was ik nooit op zangles gegaan en had ik hier niet zoveel plezier uit gehaald.
Dit geldt hetzelfde voor de kinderen op kamp en voor het experimenteren met nieuw gedrag thuis. Er gaan fouten gemaakt worden! Elke keer dat iemand een fout maakt betekent eigenlijk dat je iets aan het doen bent wat je nog niet perfect kan. Mega knap dat je het probeert! Dus fouten maken is eigenlijk heel positief en goed! Dus als fouten maken zo goed is zou je ze eigenlijk moeten vieren! Ja echt? … ja wat mij betreft wel! Dat is in ieder gevalwat we vaak op kamp doen! Fouten maken betekent dat je iets leert en moet net zo hard gevierd worden als wanneer het wel is gelukt. Door dit thuis aan je kinderen uit te leggen en vanaf nu een high-five te geven als het is gelukt om een fout te maken biedt je ruimte voor
experimenteren.

Ik heb vertrouwen in jou!

Laat jouw kind merken dat je weet dat hij/zij het kan. Soms hebben kinderen hier zelf nog niet zoveel vertrouwen in, dan helpt het wanneer iemand je stimuleert en een klein ‘duwtje’ in de goede richting geeft. Geen makkelijke stap, want dit gaat vaak over dingen die kinderen lastig vinden om te doen. Wanneer kinderen iets spannend vinden zullen ze geneigd zijn weer onder jouw arm te willen kruipen en te willen leunen op jou als ouder. Het is dan heel verleidelijk om het voor jou kind over te nemen. Want angstig: mega fijn als ik dit voor jou kan oplossen. Goed om te weten is dat elke keer dat je iets overneemt van jouw kind je met jouw gedrag eigenlijk zegt: Ik zie dat jij dit nog niet kan, ik doe het voor jou. Het is dus belangrijk om een balans te zoeken tussen erkennen van de angst en overnemen wanneer het echt te ver uit de comfort zone van jouw kind is. En een klein duwtje geven om te laten merken dat je jouw kind vertrouwt.

Merel Nederend
Psycholoog bij Praktijk de Plek en vrijwilliger als Hoofd Coach op kamp.
www.praktijkdeplek.nl 
Zes jaar geleden ging ik voor het eerst mee als vrijwilliger bij Stichting de Ster, inmiddels ben ik flink besmet met het ‘Sterkamp-virus’ en ga ik na meer dan 15 kampen nog steeds met evenveel plezier mee. Ik heb met mijn werk als Psycholoog echt van mijn hobby mijn werk kunnen maken, want wat blijkt: ik raak nooit uitgepraat over pedagogiek. Het leukste aan mijn werk vind ik kinderen die een steuntje in de rug kunnen gebruiken weer in hun kracht zetten. Dit doe ik vanuit lol maken, nieuwsgierig zijn en vooral niet zittend aan tafel. Sinds 2018 doe ik dit vanuit mijn eigen praktijk: Praktijk de Plek, waar kinderen speels, serieuze stappen kunnen zetten!

Wat een kamp van De Ster voor je kind kan betekenen

Een kamp van Stichting De Ster is een onvergetelijke vakantieweek voor kinderen en jongeren. Er zijn zes verschillende kampen, voor diverse leeftijdsgroepen en met diverse thema’s. In een week vol positiviteit en leuke activiteiten gaan zij aan de slag met thema’s als zelfvertrouwen en vrienden maken. Voor pesten en gepest worden is op onze kampen bijzonder veel aandacht. Door de persoonlijke begeleiding en de positieve en veilige omgeving die een kamp van De Ster biedt, krijgen kinderen en jongeren de ruimte om te experimenteren met oplossingen en nieuw gedrag. Tijdens deze week leren en groeien ze.

Stichting De Ster is al 15 jaar expert op het gebied van sociaal emotionele ontwikkeling en organiseert vakantiekampen waar leren en plezier maken hand in hand gaan. De unieke aanpak van De Ster is wetenschappelijk bewezen effectief en vooral ontzettend leuk.

Ontdek hier wat de unieke kampen van De Ster nog meer voor je kind kunnen betekenen.

Laat je inspireren door nog meer tips

De R staat voor plezier!

Structuur
positiviteiT 
Experimenteren
plezieR

Last but not least! Zeker niet. Plezier: de reden waarom kamp ook zo leuk is! Naast dat de kampen van De Ster heel leerzaam zijn, zijn ze vooral ook heel leuk! Sterker nog: omdat de kampen bij De Ster zo leuk zijn, zijn ze zo leerzaam!
Als het je lukt om iets te leren zonder dat je doorhebt dat je aan het leren bent, hou je het langer vol en onthou je het ook nog eens beter! Hoe wij op de kampen het plezier neerzetten en hoe je dit thuis ook kan doen leg ik je dolgraag uit!

Maak ruimte voor plezier!
De meeste momenten van de dag moet er vooral iets gebeuren. Je moet je sochtends klaarmaken voor school/werk. ‘s avonds moet er gekookt worden, de kinderen moeten ook weer naar bed. Er moet nog huiswerk gemaakt worden enz. Dit maakt dat er vaak voor gekkigheid weinig tijd is: want we hebben vaak (een beetje) haast. Daarom is het zo belangrijk om hier wel echt tijd voor te maken. En dit kan prima in je dagelijkse activiteiten.

Een mooi voorbeeld hoe dit op kamp gebeurt die ik heel graag aan iedereen om mij heen vertel is: Corfeest! Op kamp doen we niet aan corvee (denk aan afwassen, opruimen, tafels afnemen) op sterkamp doen we aan Corfeest! Na elke maaltijd mag een groepje gaan Corfeesten, YES! De muziek gaat aan, er wordt een goede grote berg sop gemaakt en de vaat wordt afgewassen. Tijdens het afwassen staat de muziek aan en wordt er met de billen geschud. Gaat de muziek uit, dan wordt er met het sop gegooid! Gaat de muziek weer aan ga je door met afwassen. Hier is ook een wedstrijdelement aan toegevoegd: er kunnen namelijk punten gewonnen worden op vier categorieën, de 4 S-en: Sopniveau, Samenwerken, Snelheid en feeSSSSt. Zo is het altijd leuk om de afwas te doen, oprecht een van mijn favoriete onderdelen van kamp!

Dit kan je thuis ook! Het kan zo simpel zijn als muziek aandoen tijdens het afwassen, of maak er daadwerkelijk een groot Corfeest van! Doe een dansje, hang een keer slingers op zonder reden, trek een gek outfitje aan, doe eens iets wat je nog niet eerder hebt gedaan enz. Genoeg te doen. Herken je dat Plezier wel meer aandacht mag hebben thuis, maak daar dan zeker werk van. Het niet voor niks één van de vier bouwstenen van de sfeer!

Motivatie van het kind
Plezier hebben in wat je leert zit hem ook voor een groot gedeelte in luisteren naar de motivatie van het kind. Kinderen hebben zelf vaak heel goed door in welke gebieden zij nog zouden mogen groeien. Wanneer het je lukt om hiernaar te luisteren en daarmee aan de slag te gaan, zijn kinderen veel meer gemotiveerd om te leren dan wanneer ze iets moeten leren waar ze zelf het nut niet van inzien. Stel je voor dat je gitaar zou moeten leren spelen, terwijl je dit helemaal geen nuttig en leuk idee vindt. Je kan je voorstellen dat het aanleren van gitaar spelen dan een stuk langer duurt dan wanneer je dit zelf bedacht hebt en dit graag zou willen leren! Je kan je beter concentreren en je kan er langer mee bezig zijn.
Op kamp stellen we daarom altijd doelen op samen met de kinderen. Deze doelen zijn richtlijnen voor de oefeningen waarmee we aan de slag gaan.

Merel Nederend
Psycholoog bij Praktijk de Plek en vrijwilliger als Hoofd Coach op kamp.
www.praktijkdeplek.nl

Zes jaar geleden ging ik voor het eerst mee als vrijwilliger bij Stichting de Ster, inmiddels ben ik flink besmet met het ‘Sterkamp-virus’ en ga ik na meer dan 15 kampen nog steeds met evenveel plezier mee. Ik heb met mijn werk als Psycholoog echt van mijn hobby mijn werk kunnen maken, want wat blijkt: ik raak nooit uitgepraat over pedagogiek. Het leukste aan mijn werk vind ik kinderen die een steuntje in de rug kunnen gebruiken weer in hun kracht zetten. Dit doe ik vanuit lol maken, nieuwsgierig zijn en vooral niet zittend aan tafel. Sinds 2018 doe ik dit vanuit mijn eigen praktijk: Praktijk de Plek, waar kinderen speels, serieuze stappen kunnen zetten!

Wat een kamp van De Ster voor je kind kan betekenen

Een kamp van Stichting De Ster is een onvergetelijke vakantieweek voor kinderen en jongeren. Er zijn zes verschillende kampen, voor diverse leeftijdsgroepen en met diverse thema’s. In een week vol positiviteit en leuke activiteiten gaan zij aan de slag met thema’s als zelfvertrouwen en vrienden maken. Voor pesten en gepest worden is op onze kampen bijzonder veel aandacht. Door de persoonlijke begeleiding en de positieve en veilige omgeving die een kamp van De Ster biedt, krijgen kinderen en jongeren de ruimte om te experimenteren met oplossingen en nieuw gedrag. Tijdens deze week leren en groeien ze.

Stichting De Ster is al 15 jaar expert op het gebied van sociaal emotionele ontwikkeling en organiseert vakantiekampen waar leren en plezier maken hand in hand gaan. De unieke aanpak van De Ster is wetenschappelijk bewezen effectief en vooral ontzettend leuk.

Ontdek hier wat de unieke kampen van De Ster nog meer voor je kind kunnen betekenen.

Laat je inspireren door nog meer tips

Waarom motivatie zo belangrijk is (en soms zo ingewikkeld)

Het liefst zou ik jullie doen geloven dat ik zelf een modelleerling was. Dat ik met enkel achten en negens de middelbare school doorvloog. Dat bij mijn diploma-uitreiking leraren mij huilend in de armen vielen, enkel omdat ze het zo geweldig hadden gevonden om mij les te mogen geven.

Helaas. Dat is niet waar. Ik was op zijn zachtst gezegd wat makkelijk als het ging om schoolwerk. De uren dat ik met mijn vader aan tafel de rijtjes Frans en wiskundige formules heb zitten stampen, zijn niet meer op twee handen te tellen. Onderwijl zat ik te zuchten en te steunen dat ik zo moe was, mocht ik niet gewoon naar bed? En dat terwijl ik de hele onderbouw een 4 voor wiskunde op mijn rapport stond. Onbegrijpelijk voor mijn ouders. Heel erg logisch voor mij.

Nu ik zelf met leerlingen op de middelbare school werk, begrijp ik volledig waarom mijn ouders (en de hele sectie wiskunde) zo gefrustreerd konden raken als het ging om mijn schoolwerk. Soms wil je een leerling gewoon even goed door elkaar schudden. Waarom doe je nooit je huiswerk als je een 4 staat voor wiskunde? En hoe kan het nou in vredesnaam dat je de dag voor de toets er pas achter komt dat je een toets hebt? En terwijl jij als een verre nicht van Obama staat te speechen over het nut van plannen en organiseren, wordt je door de partij die tegenover je zit glazig aangestaard. Geen zin. Geen tijd. Geen agenda. En hij of zij snapt dit hoofdstuk wel. Komt goed joh.

Ik ga je vast verklappen: die frustratie kost je alleen maar energie en levert je niets op. Het is meestal een kwestie van het ene oor in, het andere oor uit. En dat heeft voor een groot deel te maken met motivatie. Mijn eigen redenering als het ging om huiswerk was als volgt:

1.) Wiskunde vind ik absoluut niet interessant
2.) Ik let niet op in de les, dus leren heeft toch geen zin
3.) Later ga ik toch niet “iets” met wiskunde doen
4.) Mijn talen gaan wel supergoed
5.) Ik ga over naar de vierde met een 5 voor wiskunde en kies C&M als profiel, helemaal prima

Terwijl de redenering van mijn ouders meer leek op:

1.) Ze maakt nooit huiswerk en haalt alleen maar onvoldoendes
2.) Straks blijft ze zitten, en dan? Dan moet dit allemaal opnieuw
3.) Dan is het al helemaal trekken aan een dood paard
4.) Wat nou als ze straks überhaupt geen diploma haalt???
5.) De wereld vergaat

Oké, nummer 5 misschien niet, maar dat was wel het enige wat ik zelf hoorde als puber toen mijn ouders mij weer een streng toespraken. Ze moesten zich vooral niet te veel met mij bemoeien, het kwam allemaal wel goed. En in dat cirkeltje bleven we een jaar of wat hangen.
En zo kom ik weer terug bij motivatie. Als je niet genoeg motivatie hebt om gedrag te veranderen (in dit voorbeeld: van geen huiswerk naar wel huiswerk maken), dan zal dat ook niet gebeuren. De regel van gedragsverandering is dat de voordelen van het veranderen van gedrag zwaarder moeten wegen dan de nadelen van het veranderen van gedrag. En de voordelen van het behoud van gedrag moeten zwaarder wegen dan de nadelen van het behoud van gedrag.
In de volgende (fictieve) dialoog kun je zien hoe een begeleider bij een leerling die geen sommen maakt zijn motivatie uitvraagt.

Begeleider (B):  Wat zijn voor jou de voordelen van het niet maken van sommen?  (Voordelen van het behouden van gedrag)
Max (M): Nou, een heleboel. Dat ik dan geen wiskunde hoef te doen, want dat vind ik stom. En dan kan ik de tijd die ik over heb meer gamen.
B: Goed, dus geen wiskunde, en meer tijd voor gamen. Nog meer voordelen?
M: Nee, dat was het wel.
B: Wat zijn dan de nadelen van het maken van sommen? (Nadelen van het veranderen van gedrag)
M: Dat ik er veel tijd aan kwijt ben. En ik vind het gewoon hartstikke lastig, dus dan snap ik het niet, en dan ben ik gewoon niet gemotiveerd.
B: Dat lijkt me heel vervelend, Max. Wat zijn nog meer nadelen?
M: Ik kom helemaal niet aan mijn andere vakken toe, omdat ik wiskunde moet doen. En als ik wel de sommen maak, dan kijkt de docent er niet eens naar. Dus waarom zou ik het dan doen.
B: Dus je hebt soms het gevoel dat je sommen voor niets zit te maken?
M: Ja, dat klopt.
B: Daar kom ik graag later nog even op terug. We gaan nu door naar de nadelen van het niet maken van sommen. Welke zijn dat? (Nadelen van het behouden van gedrag)
M: Dat ik de stof niet begrijp. En dat ik daardoor ook mijn toetsen niet goed kan maken.
B: En wat gebeurt er dan, als je je toetsen niet goed kan maken?
M: Dan krijg ik black-outs tijdens de toets. En dan haal ik een onvoldoende. Dat vinden mijn ouders niet leuk en dan mag ik minder gamen.
B: Dus als ik het goed begrijp, haal je onvoldoendes voor toetsen omdat je de sommen niet maakt. En dat zorgt er weer voor dat je minder mag gamen. Zie ik dat goed?
M: Ja, dat klopt.
B:  Dat lijkt me eigenlijk helemaal niet prettig. Wat zijn nog meer nadelen van het niet maken van sommen?
M: Dat ik soms een HV in magister krijg, als de docent toevallig wel een keertje nakijkt. En dat ik daardoor altijd op zie tegen de wiskundeles.
B: Jeetje, Max, dat zijn er best een heleboel nadelen. Dat zijn er eigenlijk al een stuk meer dan de voordelen van het niet maken en de nadelen van het wel maken. Laten we nu eens kijken naar wat de voordelen zouden kunnen zijn van het wél maken van je sommen. (Voordelen van het veranderen van gedrag)
M: Dan begrijp ik de stof misschien wel beter.
B: En wat zou dat als gevolg kunnen hebben?
M: Dat ik beter voorbereid ben op mijn toetsen. En dat ik misschien wel geen black-outs meer heb, en dan wel een voldoende kan halen voor de toets.
B: Dat klinkt al heel goed! Wat zijn nog meer voordelen, als we bijvoorbeeld kijken naar het gamen?
M: Dan heb ik meer échte tijd over om te gamen. Want dan heb ik geen schuldgevoel. En mijn ouders zijn ook blijer want die zien dan dat ik betere cijfers haal. Of in ieder geval meer mijn best doe.

Uit dit gesprek kun je veel informatie halen. Max vindt het vervelend dat de docent niet controleert, omdat hij huiswerk als iets ziet dat je alleen voor de docent doet. Daar kun je als ouder op inhaken door uit te leggen dat huiswerk maken bedoeld is als voorbereiding op een toets. Als Max graag meer tijd wil om te gamen, kun je daar afspraken over maken. Bijvoorbeeld: als je elke week twee dagen je huiswerk afkrijgt, mag je een half uurtje langer op de computer.

Het voordeel van op deze manier in gesprek gaan met een puber is dat het alle partijen wat oplevert. De puber voelt zich gehoord en serieus genomen. Want een ongemotiveerde mens bestaat niet. Het is noodzakelijk om uit wat er achter het “geen zin” hebben zit. Het allermooiste is als je tijdens het gesprek alles opschrijft wat de ander zegt. Zo kun je laten zien dat een puber vaak veel meer voordelen van nieuw gedrag dan nadelen van nieuw gedrag kan bedenken.

Nu wil ik niet zeggen dat dat betekent dat je als ouder of docent een kind volledige vrijheid moet geven op welk gebied dan ook. Pubers hebben juist heel hard sturing en duidelijke structuur nodig. Maar het kan nooit kwaad om eens te kijken wat er soms achter dwars gedrag zit. En kun je ook eens kijken of je op sommige gebieden wat meer los kan laten. Zoals bij mij: uiteindelijk ging ik ieder jaar over met een onvoldoende voor wiskunde, maar mijn andere vakken waren wel prima in orde. Mijn ouders lieten het los, en ik was een tevreden kind. De tijd die ik niet in wiskunde hoefde te steken, stak ik in dingen die ik leuker vond. Theater maken op school, of hockeyen, of mijn bijbaantje. Zaken waar ik óók heel veel van leerde.

Want niemand doet iets zomaar. En puber blij, jij blij, docent blij. En dan blijft de wereld achteraf bezien toch niet te vergaan.

Wat een kamp van De Ster voor je kind kan betekenen

Een kamp van Stichting De Ster is een onvergetelijke vakantieweek voor kinderen en jongeren. Er zijn zes verschillende kampen, voor diverse leeftijdsgroepen en met diverse thema’s. In een week vol positiviteit en leuke activiteiten gaan zij aan de slag met thema’s als zelfvertrouwen en vrienden maken. Voor pesten en gepest worden is op onze kampen bijzonder veel aandacht. Door de persoonlijke begeleiding en de positieve en veilige omgeving die een kamp van De Ster biedt, krijgen kinderen en jongeren de ruimte om te experimenteren met oplossingen en nieuw gedrag. Tijdens deze week leren en groeien ze.

Stichting De Ster is al 15 jaar expert op het gebied van sociaal emotionele ontwikkeling en organiseert vakantiekampen waar leren en plezier maken hand in hand gaan. De unieke aanpak van De Ster is wetenschappelijk bewezen effectief en vooral ontzettend leuk.

Ontdek hier wat de unieke kampen van De Ster nog meer voor je kind kunnen betekenen.

Laat je inspireren door nog meer tips

Als je kind snel boos wordt.

Bijna ieder kind wordt wel eens boos en dat mag natuurlijk ook. Maar wanneer de boosheid uit de hand dreigt te lopen en het kind niet zo goed weet wat hij/zij moet doen om uit de boosheid te komen, dan is dit voor niemand fijn.

8 tips om je kind helpen rustig te worden als hij/zij boos is.

1. Rustig ademhalen

Kinderen reageren vaak direct vanuit hun eerste emotie wanneer zij boos zijn op iets of iemand. Hierdoor kunnen ze dingen kunnendoen of zeggen waar ze later spijt van krijgen. Wanneer je eerst tot rust komt, kan je vaak vanuit iets meer rust reageren. Hier heb je later zelf (en de ander ook) meer aan. Een trucje om tot rust te komen, is door blauwe/rustige lucht in te ademen en rode/boze lucht uit te ademen. Door te concentreren op de ademhaling krijgt een kind zijn/haar hartslag sneller naar beneden dan door toto 10 te tellen.

2. De Stermometer

Onderzoek samen met je kind wat hij/zij zelf kan doen om uit de boosheid te komen. Dit kan je doen aan de hand van de Stermometer. Als je boos wordt loopt het boze gevoel in je lichaam op net als bij een thermometer. Eerst raak je een beetje geïrriteerd, dan loopt de Stermometer iets verder op, daarna wordt je boos en wordt je steeds bozer. Hoe bozer je wordt, des te hoger de Stermometer stijgt en op een bepaald punt slaat de Stermometer op tilt. Bij iedereen slaat de Stermometer op een ander moment op tilt. Het een is niet slechter of beter dan het ander. Door te denken aan de Stermometer en rustig koude lucht in te ademen en warme lucht uit te ademen, gaat de stermometer vanzelf weer rustig naar beneden en ga je jezelf rustiger voelen.

3. Helpende gedachten

Er zijn gedachten die je kunnen helpen wanneer je het gevoel hebt dat je boos wordt of wanneer je boos bent. Deze gedachten worden “helpende gedachten” of “positieve gedachten” genoemd. Een voorbeeld van zo’n gedachte is: ‘Ik geloof dat ik het kan’. Er staan in zulke gedachten geen dingen als ‘altijd’, ‘nooit’, of ‘moeten’.

4. Boosheidsplekje

Als een kind door heeft dat hij/zij boos wordt, kan het handig zijn om een boosheidsplekje af te spreken waar hij/zij naar toe kan gaan. Zo zou hij/zij bijvoorbeeld naar zijn kamer kunnen gaan. Het is ook belangrijk om alvast te bespreken wat je zoon/dochter fijn vindt als hij/zij naar het boosheidsplekje gaat. Wil hij/zij even de ruimte hebben om tot rust te komen of wil hij/zij juist dat moeder of vader mee gaat om erover te praten? Maak duidelijk dat het geen ‘straf’ plekje is, maar een plekje om tot rust te komen. Maak hier samen met je kind duidelijke afspraken over.

5. Laat je kind iets kiezen om te doen waar hij/zij rustig van wordt.

Vaak kan het helpen om van tevoren met je kind af te spreken wat hij/zij kan doen om weer rustig te worden als hij/zij boos is. Zo vinden sommige kinderen het fijn om even iets te gaan lezen, anderen vinden het juist fijn om een stuk heel hard te rennen. Zoek samen naar wat het best werkt voor je kind!

6. Praat erover met je kind

Erken de boosheid van je kind en laat het zich begrepen voelen. Zodra je kind weer rustig is, kan je bespreken waardoor hij/zij zo boos werd. Bespreek ook wat de gevolgen zijn van zijn/haar gedrag op anderen, maar ook op zichzelf (hoe voel jij je nu je zo boos bent geworden?).

7. Geef je kind de ruimte om boos te worden.

Het is helemaal niet erg om af en toe boos te worden! Dit is een normale en gezonde reactie van het lichaam en is soms nodig om alle opgelopen spanning te ontladen. Belangrijk is dus ook om je kind niet te verbieden zijn/haar boosheid te uiten. Begrens het gedrag door duidelijk aan te geven wat wel en niet mag tijdens de boosheid.

8. Positief gedrag benoemen

Veel kinderen krijgen altijd maar te horen wat ouders, leerkrachten etc. willen zien. Bijvoorbeeld: zit nou eens stil of praat niet door mij heen. Kinderen kunnen hierdoor het gevoel krijgen dat ze nooit iets goed doen en raken gefrustreerd. Dit uit zich dan weer in snel boos worden om grote, maar ook kleine dingen. Om dit te voorkomen is het goed om je kind juist op een positieve manier te benaderen. Benoem het gedrag dat je wel graag wilt zien. Bijvoorbeeld: Heel goed dat je zo enthousiast meedoet, maar ik was eigenlijk nog even iets aan het vertellen.

Wat een kamp van De Ster voor je kind kan betekenen

Een kamp van Stichting De Ster is een onvergetelijke vakantieweek voor kinderen en jongeren. Er zijn zes verschillende kampen, voor diverse leeftijdsgroepen en met diverse thema’s. In een week vol positiviteit en leuke activiteiten gaan zij aan de slag met thema’s als zelfvertrouwen en vrienden maken. Voor pesten en gepest worden is op onze kampen bijzonder veel aandacht. Door de persoonlijke begeleiding en de positieve en veilige omgeving die een kamp van De Ster biedt, krijgen kinderen en jongeren de ruimte om te experimenteren met oplossingen en nieuw gedrag. Tijdens deze week leren en groeien ze.

Stichting De Ster is al 15 jaar expert op het gebied van sociaal emotionele ontwikkeling en organiseert vakantiekampen waar leren en plezier maken hand in hand gaan. De unieke aanpak van De Ster is wetenschappelijk bewezen effectief en vooral ontzettend leuk.

Ontdek hier wat de unieke kampen van De Ster nog meer voor je kind kunnen betekenen.

Laat je inspireren door nog meer tips